foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
10 มิถุนายน 2541 คือวันแรกที่เริ่มต้นทำเว็บไซต์นี้ในระหว่างรอชมพิธีเปิดฟุตบอลโลกในปีนั้น วันนี้ครบรอบ 20 ปีพอดี แม้จะไม่ตรงกับวันเปิดฟุตบอลโลกที่รัสเซีย แต่ก็ใกล้เคียงกันมากครับ เนื้อหาเริ่มต้นจากความคิดคำนึงว่า "ชาติกำเนิด" ตนเองเป็นฅนอีสาน เล่าเรื่องราวของท้องถิ่นตัวเอง จนมาถึงภาษา วัฒนธรรม การละเล่นรื่นเริง ตลอดจนอาหารการกินต่างๆ มานำเสนอเรื่อยมา หมดหรือยัง? ต้องบอกว่ายัง... ยังมีอีกมากที่เราจะนำเสนอต่อไป โปรดติดตาม...

Facebook Likebox

fb like isangate

IsanGate Radio Online

radio online banner

Administrator

mail webmaster

paya header

ju juไฟไหม้ป่าจั่งเห็นหน้าหนู น้ำท่วมฮูจั่งเห็นจิหล่อ

## ไม่ถึงเวลาเลือกตั้ง ก็จะไม่เห็นหน้านักการ(กิน)เมือง ##

klonlum header

กลอนเพอะ

คำว่า "เพอะ" คือ หยาบคาย กลอนเพอะเป็นลำยาวชนิดหนึ่งแบบกลอนเจ็ด หมอลำที่ลำกลอนเพอะ คือลำวนเวียนเกี่ยวกับก้นกับดากของผู้หญิงผู้ชาย หมอลำที่มีชื่อเสียงในการลำกลอนเพอะนี้คือ หมอลำคูณ ถาวรพงษ์ จนคนฟังได้ใส่คำต่อท้ายชื่อของเขาว่า หมอลำคูณหี ลองพิจารณากลอนของหมอลำคูณหีดูครับ

 

      ฟังเด้อเจ้าทุกเหล่ามาชม
บ้านอยู่ขอกแคมป่าขาดอน
กลางคืนมาได้ยินแต่เสียงบ่างเสียงนกเสียงหนู
บ่ได้ผ่านเมืองใหญ่ปานนี้จักหน
ผมเป็นคนบ้านป่าเข้ามาในเมือง
ผมเดินเข้าตลาดตาเว็นพองาย
โตกะดีใจจ้าวหัวงึกในคอ
ขดตะเภาขึ้นใส่กินแล้วสิไป
เขาเอิ้นกินลาบทังครับทังเชิญ
พออยากจกคอฮากออกพุ้นละแหม
คนในเมืองเขาเอิ้นรถโตกะเลยดีใจ
เขาสิให้โตตอกตี้นึกในใจ
มันโลดเป็นเค้าเม้าคือเหล็กคือขาง
ว่าสิเห็นแผ่นปู้ซู้เปิ่งเซิ่งเลยบ่เห็นหยัง
เลยล่วงเข้าก้มส่องภายใน
แล่นลุดลุดล้ายล้ายจนว่าตาลาย
โตเลยจากไปเบิ่งโรงสี
แอ้มเป็นห้องเกินว่าเป็นตาดู
โรงนั้นกั้นอยู่คนอันห้องคู่ ห้องคู่
จักว่าแม่นอิหยังมันโชดอึกทึก
โตผู้ฟังจนว่าใจสบั้น
โตกะเด้าพอโตพอแฮงทางนอก
หาเที่ยวชมดูไปหลายอย่าง
กับน้ำแข็งบ้านโตบ้านดงบ้านป่า
จนบ่มีแนวปานหูดับหูแว่
วิธีทำให้เป็นน้ำก้าม
ไปใส่ไอทำให้เป็นก้อน
ใช้แต่รับประทานท่อนั้นละเรื่อง
มีแต่เอ็นอันหนึ่งสีพึงพึงคือคองูเห่า
คือมีดบางนั้นละมาแหก
แล้วจังเจาะเข้าไปพอหลมด้ามพร้า
ฮูขี้คร้านบ่ทำกะได้คือเก่า
มันกะดึกกะดันเอาเองมันดอก
 
ตัวของผมเป็นคนบ้านนอก
บ่ได้ผ่านถาวรนำเขาจักครั้ง
กลางเว็นมาได้ยินแต่เสียงหมูเสียงเป็ดเสียงไก่
ผมเข้ามาในกรุงจนว่าหน้าหล่า
เบิ่งอันใดกะเฮืองวิไลวิลาส
เขาเอิ้นว่านาย นายเชิญแว่กินเข้า
ห่านี่นอกูสิรวยบักใหญ่
นึกในใจว่าเขาสิกราบ
บาดสิไปเขาโซดถามเอาเงินบ่มีความปาก
หน่อยบ่นานได้ยินเสียงแตรดังมาโปดโปด
ว่าแม่นเขาเอิ้นไปลดหัวโส้งออก
เลยแล่นไปมันบ่เป็นจั่งเว้า
หน่อยบ่นานเขากะว่าโรงหนังโตผัดแล่นไปเบิ่ง
ออกโรงหนังไปเบิ่งโรงสีเข้า
จักอีหยังเป็นสายเส้นน้อยเส้นใหญ่
คืออิ้วคือหลาบ่อดบ่อยาก
โรงอันนั้นกะมีหมู่เจ้าพี่น้อง
เจาะเป็นฮูกะบ่น้อยบ่ใหญ่
มีแต่หมู่พวกเจ๊กจับกัง
ดังอยู่คึกคึกบ่มียามหวาง
จนว่าแอวลักลั่นหลงหยึกหลงโหย
จนว่าเหื่อแตกออกเด้าแดดเด้าลม
โรงน้ำแข็งกะต่างกันหลายพาโล
ดังกะดังตายหูงตายห่าพาโลพางาน
จักว่าแม่นหยังแน่จนว่าเหลือจำ
มันดูดเอาน้ำที่ปั่นขึ้นไป
เป็นกะบ่ได้ย้อนใช้เวียกใช้งาน
โรงน้ำแข็งบ้านโตละบ่ช่างมีเครื่องสายชักสายดึง
อันหนึ่งคือหลังเต่าแตกแตกทางกลาง
มันบ่แปลกบ่ต่างแนวใด
คันฮูดูเอาหญ้าปกแหน่จักกำ
จับเอาเอ็นงูเห่ามาสุชเข้ากัน
หน่อยกะน้ำแตกออกเป็นก้อนน้ำแข็งท่อนั้นแล้ว
 

 koon tawonpong

 
      ฟังเดอหล้าบุบผังวาเจ้าผู้พั้วดอกก่าม
เบิ่งไปหลายเลยกลายเป็นมัก
มันแห่งหนักเข้าไปทวีก้าวหน้า
พี่กะมีคือกันนั่นละมันยาก
คันพี่เป็นคันเทือยน้องกะมีโสก
มันกะดูดดึงกันบ่ตกบ่เหี่ย
ยังฮู้ฮักกันคือเป็ดฮักไข่
ฮู้จักทางของธรรมชาติ
หนุนขึ้นมาให้หลงให้ฮัก
เพราะว่าถึกกันนิสัยประกอบ
พี่ขออภัยเถิดแม่น้องหล้า
บอกว่าเจ้าเป็นเวรนำชายเป็นแน่
หรือมียาคายเจ้าจักบาท
โผดเอาบุญทะแม้น้องหล้า
โตบ่ช่างมักหลายหนักหนาคือหมู่
จนปัญญาหัวคิดบ้าบ้า
โตมักคนบ่ช่างมักหน้า
ก้นกะมีต่างกันปนอยู่หลายแนว
บ่อนแก่นแก่นพี่กะบ่อยากเห็น
บ่อนขี้บาดบ่แจบนั่นละแหมใจ
เจ้าบ่แจบพี่บ่คริง
แม่นมีดฟักพร้าปาดปันกัน
โตผู้ข้าให้หมู่เอาไป
ขี้กับเยี่ยวให้หมู่เอาสา
กับชิ้นสวดหน้าเอิ๊กสองอัน ท่อนั้นแล้ว
 
เห็นงามงามพี่แล้วปวดจ้าวจ้าวปานน้ำอั่งฝาย
เบิ่งคักคักตวงนอกตวงใน
ส่วนน้องหล้ามีเครื่องสำคัญ
เจ้ามีดากทังพี่มีเดือย
เปรียบกับโลกพระอาทิตย์พระจันทร์
ตั้งแต่เมื่อเฮาเป็นกุมาร
เมื่อเฮาใหญ่เป็นท้าวเป็นนาง
ด้วยอำนาจของธรรมดา
จักแม่นพี่ฮักน้องหล้าบุญจันทร์
พี่ขอชอบขอห่วงอาลัย
น้องบ่ฆ่าให้พี่ถึงเกณฑ์
หรือยาแม่มีความเมตตา
อดมาปัวพยาธิพี่บ่ลืมคุณ
คนทังหลายเขาว่ามักใบหน้าหมายถึงเหมิดกาย
หมู่ของเพิ่นมักหน้ามักตา
ไปมักหยังหน้าของบ่มีผล
โตผู้ข้ามักก้นใด๋หลาย
สิว่าใต้บักแอวมักเหมิดกะบ่แม่น
มักแต่บ่อนเป็นกั๊กกู้กั๊บแก้บ
แม่นเกิดแม่นตายนำฮูแซบแซบ
แนวแม่ญิงตามใจโตมัก
ส่วนชิ้นสันขาหลังขาหน้า
ตับแลไตเครื่องในบ่เกี่ยว
ชิ้นวางขาให้หมอคูณกวด
หมอลำคูณ ถาวรพงษ์      
บ้านแก้งโพธิ์ ตำบลไร่ใต้ อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี
   

 

redline

backled1

 

สนับสนุนให้ IsanGate อยู่รับใช้ท่านตลอดไป ด้วยการคลิกแบนเนอร์ไปเยี่ยมผู้สนับสนุนของเราด้วยครับ

isan word tip

isangate net 345x250

ppor blog 345x250

isangate com 345x250