foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
10 มิถุนายน 2541 คือวันแรกที่เริ่มต้นทำเว็บไซต์นี้ในระหว่างรอชมพิธีเปิดฟุตบอลโลกในปีนั้น วันนี้ครบรอบ 20 ปีพอดี แม้จะไม่ตรงกับวันเปิดฟุตบอลโลกที่รัสเซีย แต่ก็ใกล้เคียงกันมากครับ เนื้อหาเริ่มต้นจากความคิดคำนึงว่า "ชาติกำเนิด" ตนเองเป็นฅนอีสาน เล่าเรื่องราวของท้องถิ่นตัวเอง จนมาถึงภาษา วัฒนธรรม การละเล่นรื่นเริง ตลอดจนอาหารการกินต่างๆ มานำเสนอเรื่อยมา หมดหรือยัง? ต้องบอกว่ายัง... ยังมีอีกมากที่เราจะนำเสนอต่อไป โปรดติดตาม...

Facebook Likebox

fb like isangate

IsanGate Radio Online

radio online banner

Administrator

mail webmaster

paya header

ju juไฟไหม้ป่าจั่งเห็นหน้าหนู น้ำท่วมฮูจั่งเห็นจิหล่อ

## ไม่ถึงเวลาเลือกตั้ง ก็จะไม่เห็นหน้านักการ(กิน)เมือง ##

klonlum header

หมอลำชาย : คูณ ถาวรพงษ์     

(เกริ่น) โอ้... โอ๋ละนา... เอี้ยงคาบไข่สังกานอนคอน ซ้อนอ้ายแด่หน่าหนาน้องหน่า... โอ้ละหนา... นวลเอย...

        เดี๋ยวนี้, เว้านำโตเห็นแม่ญิงแม่ย่า
พ้อทังปีหางอนหาแง่
ผู้โตมักแม่ญิงโหลดบ่มีเสียงปาก
แม่นว่าขาย มันก็เป็นราคาของเขาทุกบ่อน
ให้คึดเบิ่งนมนานายซิ้นสวด
เขายังขายเป็นคุณเป็นค่า
สิบ่ว่าเขาดีใด๋สิถูก
บัดนมโต ขี้หมาหยังขายกะบ่ออก
ค่าบ่พอทองแดงแม่นใผสิย้อง
เฮ็ดบ่เป็นกายกว่าเข้าจูด
ขายทองแดงกะบ่มีใผซื้อ
บาดของเขาน้ำหน้าขี้บาด
มันกะดีกว่าหำแม่นให้ผมว่า
บ่ว่าดีจั่งใด๋คุณนายปานนั้น
บ่จักหนวดจักเคราควันยาเป็นซี่
บ่มีใผขอชมแก้มเฮาเจ้าข้า
มีผู้จูบผู้ชมผู้เชยผู้ฮัก
แม่นสิคัวคือปลาคือเนื้อ
แม่นจั่งใด๋ เฮากะต้องแก้ไขด้วยเสน่ห์แต่พ่อ
โอมบักหนวดปกหนัง โอมบักหนังบ่จอด
โอมบักเพชรหึงหูลาตาตี่
บักหน้ากือซือคางแดงหน้าจืด
เหลียวเห็นกากลายเป็นนกเจ่า
บักกกขน บักโคนหัวลอก
ว่าแต่มันได้พ่นใส่สักทีนี่บักสาระพิษ
ส่ำผู้ญิงบ่ว่าเว้าอวด
สิหัวซาหยังน้ำมันพรายนวดโขงหั้นหน่อ
นวดกับแนนมาแต่มื้อเกิด
เจ็บแนวใด๋สิท่อเจ็บลูก
เจ็บจนฮนจนสายจนสั่น
หลังบ่ทันตกเกล็ดผั้นว่าเอาอีกแล้ว
ทีนี้แม่นข้อที่สอง ว่าให้มีเงินทองสิ่งของมากๆ
ความประพฤติก็อย่าให้มันเสียจรรยาเรียบร้อย
ข้อนี้เป็นเสน่ห์ระรวย เจ้าคุณเพิ่นเทศน์
อย่าให้มัวให้หมองให้ไหม้
ให้ประดับด้วยแก้วไพฑูรย์ของดีมีค่า
ส่วนหมอคูณตั้งแต่บวชเป็นจัว กะบ่อึดเข้าน้ำ
ตอนหัวปีต้นแรกแต่บวช
เดิ๊กพอดี เจ้าจ่งต่อเลย อยู่เรื่อยนา......
โหลดบ่ว่าผู้ฮ้ายผู้ดี
ถ้าสิว่าพูดตามความจริง
โหลดว่าดีฮอดดากทุกทั่วกายา
มันโหลดดีแต่ต่อนขายเป็นราคา
มันสิเจ็บปวดหยังซำมือบาย
ซ้ำบ่หนำ ปานยังให้ท่าให้มีดีกรี
ฮอดเลี้ยงลูกกะยังได้หนา
แต่แลกกรอกยากินยังแพง
เห็นแต่ท้องกะยังแต่นอนเว็น
กลายแต่ให้มันผูดหลูดทั่งหลูดแทง
ให้ซื่อซื่อบ่มีใผเอา
ขายยังขาดเป็นเงินเป็นคำ
ขายเป็นค่าเป็นอัฐเป็นไพ
เบิ่งแก้มหั้นเป็นหยังไทยเฮา
โตเบิ่งโต กะว่าจบเอาหนี่บ่มีใผขอดม
บาดแก้มเขาหน้ายังเป็นตาดม
โตผู้มักเหมิดชิ้นเหมิดตัว
โหลดบ่กินฮอดเกี้ยพุ้นละในใจ
มีอยู่สองสามต่อฟังสิจ่มให้ฟัง
โอมบักหมวกบ่ถอดหน้าเคร่งคางตึง
โอมบักโคมบักขี่บักผีกะสือ
ติดเข้าไปแล้วมันต้องมืดมัวหูมัวตา
ว่าแต่มันได้พึงคอเต่าเถอะบักหัวแลนโมน
ฤทธิ์ของมันบ่แม่นหยอกหยอกน้าลายมันดี
นี่มันคงเห็นฤทธิ์ของมันจริงจริง
เพราะว่ามันมีหนวดติดอยู่ทางปลาย
ดีกว่านั้นตั้งเก้าสิบท่อพุ้นหนวดพญาแถน
คิดเบิ่งเถิดผู้ญิงทั้งหลาย
เจ็บจนฮ้องจนกูกพุ้นตั่วลางคน
แต่ปานนั้นกะบ่เห็นเขาเข็ด
หนวดเสน่ห์บักแก้วนี่มันดีเหลือเกิน
แม่นสินอนตี่ดากอยู่กะได้ดอกเมีย
แม่นบ่แขวนสายสร้อยเขาก็ว่าสวย
และให้รู้จักเหตุจักผลตนตัว
อย่าให้ขี้ติดได้เหมือนดั่งหมอคูณ
นั่นล่ะเจ้าคุณว่า เสน่ห์ในตัว
จนว่ายาดกันค้ำเพราะเสน่ห์มันดี
ครูบาพาไปสวดบ่ได้แนวใด๋
 

 

koon tawonpong 

 

หมอลำหญิง : จอมศรี บรรลุศิลป์       

(เกริ่น) โอ่... โอละนอ.. อกเสน่ห์นวลจันทร์ เหลียวเบิ่งรูปพรรณคือแต้มไว้... โอ้ละนอ นวลเอย...

        เดี๋ยวนี้ อย่ามาอวดสนมเสน่ห์
สิไปเฮียนให้ยากเฮ็ดหยังมนต์กล
สิไปเฮียนหยังหลายน้ำมันพรายให้มันลำบาก
เห็นแต่เงามันกะแล่นล้ายล้าย
ใผเห็นมีแด่นอพ่อแม่
เห็นผู้หญิงไปแต่งเอาผู้ชายบ้านเฮามีบ่
ยามมื้อแลงเสียงแคนโทดโทด
เถิงแม่นเอากันตามตำแหน่ง
แนวของดีสมัยสู่มื้อ
ตามให้เห็น ใภ้ไปเลี้ยงย่า
บาดผู้ชายไปเลี้ยงแม่เฒ่า
มันโหลดหลายเอาเหลือจนนับบ่ได้
บ่ท่อโอมขนขนมีมนต์มีเต่า
ฤทธิ์ของมันให้คิดดูว่า
ตลอดมาฮอดยุงฮอดฮี้น
มันโหลดหวงฮ้ายกว่าชีวิต
บ้างก็โดนกันจนปากฉีก
เพราะเสน่ห์พาฮูโกนโตแม่
มันโหลดหลงขากันฮอดคนพุ้นแล้ว
เสน่ห์ชายมันสิมีน้ำหนักหยังพอขี้ไก่
แนวนวดเอ็นมันบ่ท่อนวดชิ้น
ดีแต่ให้หลวงตาจับยัดกองขี้
ติดเอาจังกว่าสาระพัด
ติดผู้บ่าวหลงทีปหลงฐาน
ติดพ่อฮ้างพ่อหม้ายเมียเก่าเกาหัว
หยังกะเป็นไหว่ไหว่ลืมเก่าลืมหลัง
พอติดเข้ามันบ่คือคน
นั่งบ่อยู่พอตาเว็นตก
หยังกะเป็นดิ้นดิ้นนำผมนำผาง
หมากบ่ขาดคำคายคำอม
เหลื้อมอยู่เป็นมาบมาบปานแก๊สไฟฉาย
ผู้ขี้ร้ายหลงแล่นพุ้นตี๋คราวเป็น
มันบ่สู้เกนเกเขาได้ท่อดาก
ว่าแต่โอมขนขนสองทีท่อนี้กะมักตั๋วชาย
เปิดแต่ดากเป็นหยังอ่อยเอา
เสน่ห์อ้ายว่าดับว่าดี
เป็นเฒ่าแก่เกิดก่อนก็ดาย
ช่างว่าเก่งกะด้อแท้ละบักตาแดง
เห็นแต่โปดแล่นไปหาเขา
กะแม่นชายไปแต่งตามประเพณี
มันต้องมีคนซื้อชั้นตั่วตามเกณฑ์
ให้ข้อยว่าคือบ่มีหลาย
ไปนอนเฝ้าฮูดากฮูเดีย
เสน่ห์อ้ายมันบ่มีผล
เสน่ห์เก่าเกินมันสำคัญ
วัวควายม้าเป็ดไก่หมูหมา
สัตว์ทั้งสิ้นสารพัดทังปวง
บ้างก็ขิดก็ชาดก็ชน
ตีด้วยปีกลำแข้งลำขา
บ่ว่าแต่สัตว์เดียระฉาน
ดีกว่าแก้วของพระยาจักร
มีแต่พาทุกข์ใหญ่ท่อนั้นละเป็น
บ่ท่อนวดในซิ่นเขามีราคา
เสน่ห์หญิงนี้ มันอยู่บ่อนลี้บ่อนลับบ่อนบัง
จนหลงชักดิ้นล้มดิ้นตาย
หลงเฮือนหลงซานมาเป็นข้าใช้
ลืมฮอดนา ฮอดสวน ฮอดไฮ่
จังมันจังแม่นติดผู้เฒ่า
หยังกะเป็นวนๆ วายๆ หวู่ๆ
เช็ดขี้ตาจนว่าตาปลิ้น
น้ำหมากย้อยนำคางลงเป็นอาดหลาด
ทาน้ำมัน กะบ่ทาแต่ผม ทาฮอดหน้าผาก
เหลื่อมอยู่คือเดือนหงายคนเห็นว่าแว่น
คำเขียนกรองบ่ต้องตำรา บ่แล้วน่า....

 

redline

backled1

 

สนับสนุนให้ IsanGate อยู่รับใช้ท่านตลอดไป ด้วยการคลิกแบนเนอร์ไปเยี่ยมผู้สนับสนุนของเราด้วยครับ

isan word tip

isangate net 345x250

ppor blog 345x250

isangate com 345x250